او فوت نمىشد و شوق شديدى بتدريس داشت و از مجلس درسش بسيارى از علماء بيرون آمده‌اند كه نفراتشان بهزار رسيد و مكرر به زيارت مكه و عتبات مشرف شد . بسال 1110 ق درگذشت و در جامع عتيق اصفهان مدفون گرديد . ( فوائد الرضويه ص 410 - 418 ) 1 - اثبات الرجعة : بمبئى ، 1306 ق ، سنگى . با صراط النجاة و سفينة النجاة هند ، 1260 ق . 2 - اجازه مجلسى ( عربى ) : ضمن مجلد 25 و 26 بحار الانوار 3 - اختيارات الايام : طهران ، 1263 ق و 1286 ق ، سنگى ، طهران ، 1303 ق ، سنگى ، خشتى ، 119 ص . طهران ، 1272 ق ، سنگى ، خشتى ، خط محمد رضا ، بىشماره صفحه . طهران ، 1305 ق ، سنگى ، خشتى ، خط كاظم بن عباسعلى ، 78 ص . طهران ، 1301 ق ، سنگى ، خشتى ، خط محمد بن عبد الله شيرازى ، 76 ص . طهران ، 1370 ق ، سنگى ، خشتى ، 120 ص ، در هامش آن ملهمهء دانيال و مدخل منظوم . طهران ، 1374 ق ، سربى ، رقعى ، اسلاميه ، 156 ص . طهران ، 1334 ش ، سربى ، وزيرى ، محمد حسن علمى ، 368 ص ، ضمن حلية المتقين طهران ، 1337 ش ، سربى ، وزيرى ، 368 ص ، ضمن حلية المتقين . طهران ، بىتاريخ ، سنگى ، خشتى ، خط محمد صادق گلپايگانى ، بىشماره صفحه .